เร็วดีเนอะ
แปปเดียวเอง
ด.ช.กฤษฎา ก็อายุ 1 เดือนแล้ว
แม่บอกว่าตอนที่เลี้ยงกฤษฎา แม่ไม่เหนื่อยเลย
ไม่ปวด ไม่เมื่อย
แต่พอกลับมาอยู่บ้านเฉยๆ ปวดแข้งปวดขา
แม่บอกว่ากฤษฎา ชอบนอนคว่ำ
ถ้านอนคว่ำจะหลับได้นานถึง 2-3 ชั่วโมง
แค่คุณย่าไม่ชอบให้นอนคว่ำกลัวหายใจไม่ออก
นี่ก็รอคอย-รอยคอ
ว่าเมื่อไหร่ กฤษฎา จะโต
จะได้พาไปเที่ยวเล่นกันให้สมใจ
หลังจากที่ห่างหายไปนาน
แต่กว่าจะเริ่มต้นได้ ก็นานมากกก…
เมื่อวานจู่ๆ เพื่อนสมัยเรียนก็โทรมา 2 คน
บอกว่าจะสอบแล้วนะ
แล้วเราล่ะถึงไหนแล้ว
เราบอกไปก่อนเลย
ไม่รีบ
แต่ลองคิดดูอีกที
เราหมดเวลาไปกับเรื่องอื่นๆ ก็มาก
ลองมาทุ่มเทกับตรงนี้อีกสักที
มากที่สุดคงไม่เกิน 3 เดือน
ดีกว่าทอดเวลาไปแบบนี้
เรื่องเรียนก็เหลือแค่รายงานนี่แหละ
ตอนเรียนเป็นเทอมๆ เราเปลี่ยนหัวข้อรายงานใหม่ทุกครั้ง
ประมาณว่าจะได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ
แต่เพื่อนบางคนยังทำเรื่องเก่า ชอบของเก่า
หรือว่าเขาเอาเรื่องเก่า มาขยายความ อันนี้ก็ไม่รู้
บางคนทำรายงานเรื่องหนังสือเล่มนี้ บลา บลา
แต่ไม่เคยซื้อ หรือ่านเลย
สงสัยจังว่าเขาทำไปเพื่ออะไร?
เพื่อส่ง หรือว่าเพื่อขอไปที
บางรายงานก็เรื่องการซื้อหนังสือ
จะทำไปทำไม ช่วยคนขายให้ขายหนังสือให้มากขึ้นเหรอ?
ยังมีข้อสงสัยอีกตั้งเยอะแยะ
หรือว่าที่ทำไปทั้งหมดนี้
เขาแค่ต้องการให้เราเรียนรู้ว่า
ถ้าจะทำ มันทำอย่างไร
เพราะอะไร
ที่ทำทำส่งไปนั่นคือตัวอย่าง
….
โทรไปค่ายหนัง
เพื่อขอข่าว พีอาร์
เขาก็เมตตา
ส่งข่าวมาให้เรื่อยๆ
ขอบคุณครับ
^_^
